Vandaag is het Koerdische nieuwjaar! De dag waarop de dappere Kawa, de stoere ijzersmid, in een 007-actie de twee slangen op de rug van koning Zuhak afhakte. Zuhak, die naar mijn idee familie van Adolf Hitler of Saddam Hussein moet zijn geweest, was er niet meer. En toen waren de Koerden vrij. Een mythe natuurlijk, want sinds de dag waarop de mythe ontstond en volgelingen kreeg, zijn de Koerden nooit vrij geweest. En toch vieren de Koerden ieder jaar deze ‘Bevrijdingsdag’!
Lees meer »
Zo pakken we het voortaan aan: Alles in Rotterdam delen we door 190, want in Rotterdam wonen er 190 nationaliteiten. Stadsbestuur met 190 mensen. Feyenoord met 190 spelers. En niet te vergeten: de rosse buurt. Ieder volk een eigen hokje. Dat bepaalde bevolkingsgroepen iets meer van seks houden dan de rest, moeten ze zelf weten. Het hokje van Saoedi-Arabië is trouwens nog vrij. Wie er één wilt, moet wel van te voren de Saoedische paspoort aanvragen. Nee, niks verwoeste Hollandse stad die door hardwerkende Hollanders na de WOII weer is …
De situatie in Kerkuk was al een lange tijd een tikkende tijdbom. Op 16 juli escaleert de situatie wanneer confrontaties plaats vinden tussen de Koerden en Turkmenen in de stad. Waarom demonstreerden de Koerden? Wat is er precies gebeurd? Is de Koerdische gezegde die zegt dat de bergen nog altijd de enige vrienden van de Koerden zijn achterhaald, of heeft de Iraakse parlement met het aannemen van de omstreden kieswet het tegendeel bewezen?
Hij zat tegenover mij in de bus. Driekwart broek, strak overhemd, Gucci-riem en een zonnebril die driekwart van zijn gezicht bedekte. Nog iets groter, dan kon het als een gelaatsbedekkende boerka dienen. Geschoren benen (wellicht een wielrenner?) en een ingewikkeld baardmodel. Als je er lang genoeg naar zijn baard keek, leek het op een map van een of andere schatkist. In de tijd dat hij voor me zat, had ik het gevoel dat zijn kapsel met de zon meedraaide. Puntige stekels, allemaal richting het oosten. Maar het meest opvallende was …
Universiteitsbibliotheek te Leiden: de plek waar ik, op basis van het aantal uur dat ik daar doorbreng, een eigen kamer hoor te krijgen. Op nog geen drie meter afstand voel ik de aanwezigheid van een ‘soortgenoot’ aan. Aan zijn gedrevenheid te zien – hij zit op internet een spelletje te spelen – is de kans heel groot dat hij ook een Koerd is.